بعد سیاسی و مبارزاتی
شهید نصوحی را نمی توان جدای از شخصیت فکریش تصور نمود چرا که وقتی ایشان با اسلام اصیل رشد نموده و حرکت خویش را بر مبنای آن گذاشته بود قطعاً نمی توانست مظالم را ببیند و سکوت نماید و فقط به ذکر و نماز بپردازد. او سیاست را از دیانت جدا نمی دید لذا همواره در تماس با روحانیت آگاه از جنایات رژیم مطلع می گشت و سعی می نمود در افشای جنایات بکوشد و جوانان تحصیل کرده را با مسائل آشنا نماید. حرکت اسلامی و انقلابی ایشان بدون کوچکترین لغز شی ادامه پیدا کرد و با محور قرار دادن ولایت فقیه و رهبری امام خمینی در تبلیغ راه و هدف ایشان همت گماشت و تا آخر بر این اعتقاد ایستاد و آزار واذیت های مأمورین ساواک و عوامل طاغوت را در قبل و بعد از انقلاب به جان خرید. شهید با امام خود پیوندی ناگسستنی و با اسلام تعهدی دیرینه داشت و به همین خاطر همواره سینه ی خویش را سپر حوادث می نمود و این خصوصیت را تا آخرین لحظات عمر گرانبهای خویش با خود داشت و از آن جدا نشد. او در تمام صحنه ها و ارگان ها حضور داشت، در کمیته، در جهاد، در جنگ، در بازسازی، در انجمن اسلامی، در تبلیغات داخل و خارج از کشور و ...
هیچ وقت به خود سستی راه نداد و احساس خستگی نکرد . هر جا که وجود او لازم بود سریعاً حاضر می شد و از اسلام و انقلاب و امام دفاع می کرد. آیا معنای حضور در صحنه ی یک انسان انقلابی به تمام معنا جز این است. ایشان در زمان انقلاب و یا پس از انقلاب با اندیشه های اسلامی آشنا نشده بود که در دوران رژیم ستم شاهی سالها به مبارزه ای بی امان با طاغوت مشغول بود.