اخلاق و عرفان
شهید نصوحی این انسان وارسته و بی آلایش، اسوه ی حسنه ای بود که زبان قادر به بیان اوصافش نیست. این جاست که انسان می سوزد وقتی می بیند این موجود متعالی با آن همه اوصاف و عظمت هنوز ناشناخته مانده است. وقتی در بعد اخلاقی شهید سیر می کنیم ایشان را یک انسان متواضع و آرام و متین می بینیم و یک بنده ی خاشع و زاهدی که صفات رذیله را کنار زده وبا نفسانیات و هوا های شیطانی مبارزه کرده و برخوردار از صفات حسنه ی الهی گشته است. آری این انسان صادق و پاک و ایثارگر هیچ گاه خود را به مطامع دنیوی نیالود و با پیشه کردن تقوای الهی در رفتار و کردار و عمل اسوه ی دیگران بود و با این خصوصیات به حالات عرفانی دست یافت. جوان مخلص و مؤمنی که بیشتر روزهای سال روزه دار و شب ها غرق در نیایش بود. او همچون همه ی عُشّاق راه امام روزها را به تلاش مستمر در انجام فعالیتهای انقلابی و شبها را به عبادت سپری می کرد. آرامشش هنگام خواندن نماز و دعا بود. در دل شب هنگام عملیات چه راز و نیازها با خدای خویش داشت. وقتی سراغش رامی گرفتی و به دنبالش می گشتی او را در گوشه ای مشغول راز و نیاز با خدا می یافتی . انسانی که دل رئوفی داشت. با همه مهربان بود و مأنوس . سعه ی صدرش بیش از اندازه بود حتی بر آنانی که زجرش می دادند. صوت زیبا و ناله های پر سوز و گدازش در دعا های کمیل و توسل و ابو حمزه، همه ی پاک سیرتان را جذب مسجد کرده و روحشان را جلا می داد و سخنرانی های آگاهی بخش و آتشینش، انقلابی در شنونده جهت حرکت در مسیر حق ایجاد می کرد. چه شب ها که چون مولایش خانه به خانه می رفت و به یتیم و بیوه زن و پیر و درمانده و نیازمند سرکشی می کرد. هیچ موقع خودش را بالا نگرفت و به خاطر مقام و منصبی که در جامعه چه از نظر اجتماعی و چه از نظر فکری و روحی داشت، خود را نباخت و اسیر منصب های دنیایی نگشت و همیشه خود را خدمت گزار کوچک انقلاب و مردم قلمداد کرد و برایش فرقی نداشت که سمتی داشته باشد یا نه. زندگی ساده و فقیرانه اش از کودکی تا شهادت به او بینشی داده بود که همواره سعی در کمک به طبقه ی محروم داشت و مجموعاً او یک غمخوار مستضعفین و محرومین بود. کسی بود که به پیروی از رهبر محرومان عالم، امام امت، خدمت در راه خدا را در رهایی مستضعفین و به حاکمیت رساندن آنان جستجو می کرد. به همین خاطر بعد از پیروزی انقلاب به تمام معنا یک جهاد گر پر تلاش بود و از آغاز حرکت وقفه ناپذیر جهاد سازندگی تمام توان فکری و تخصصی خویش را در خدمت آن قرار داد ه بود تا این جمع پر تلاش روحیه ای با نشاط به خود بگیرد و بتواند همچنان برای ضعیفان غمخوار باشد. و چه باید گفت از این معلم دلسوز اخلاق و عرفان که هر چه از خصوصیات روحی و اخلاقی و اجتماعی او بگوییم و بنویسیم حق مطلب را ادا نکرده ایم. و مطلب آخر مظلومیت شهید است. مظلومیتی که تا آخر عمر به همراه داشت و حتی بعد از شهادت. با همین مظلومیت، شهادت خلاصه ی زندگیش شد و پاک باختگیش آغازی بود بر حیات طیبه و جاودانه اش در جنت نعیم الهی.
روحش شاد و راهش پر رهرو
( جمعی از دوستان و شاگردان شهید)